Oef, blijkt het dorp toch een internetcafé te hebben, maar nu heb ik maar een half uur de tijd. Want ik ga eten met Friedel, dat is de duitse wandelaar die ik in Toledo ontmoet heb en die ook de Camino de Levante blijkt te lopen. Hij heeft het iets sneller gedaan dan ik. Hij heeft dan ook een GPS bij zich, heeft thuis de hele route opgeslagen en ook nog alles met behulp van maps.google uitgeprint.
Bij mij is het af en toe tobben. De bewegwijzering is vaak allerbelabberts. Men slaagt er in om bij een driesprong een pijl zo te zetten dat hij drie kanten opwijst en van herhalingspijlen hebben ze hier nog niet gehoord. Ik loop dus heel veel op kompas, dat gaat goed, omdat op de kaartjes de route redelijk aangegeven staat.
Vannacht geslapen in een sporthal en vanochtend merkte Friedel, helaas, dat zijn GPS het begeven heeft. Maar gelukkig heeft heeft hij ook een kompas bij zich. We lopen afzonderlijk, zien elkaar ´s avonds. Zolang we hetzelfde tempo houden, tenminste.
Vanochtend half negen, zondag, koffie gedronken in een bar, vol met mannen in allerlei fasen van dronkenschap. Kreeg even de neiging om ook maar even een glaasje van het gele spul waar iedereen zo gelukkig van was, te nemen en de rest van de dag in alcoholische dampen rond te blijven hangen.
Maar ik herkende op tijd de beproeving en bestelde gewoon café con leche en werd beloond met een prachtige zomerse dag. Het koren schiet de grond uit, bloesem verschijnt aan de bomen, de was was binnen een uurtje droog.
Elk dorp heeft zijn eigen Castillo, imposante gebouwen, boven op de heuvel.
Vanavond slapen we in de gymzaal van een basisschool.
De kleuterschool staat ernaast en heeft achter elke klas een klein vierkantje ommuurd, een paar vierkante meter, met looptegels en een zandbak. In het muurtje is een rond kijkgat met gaas ervoor, op kleuterhoogte.
Morgen sluit ik de comunidad van La Mancha af en ben even 15 km in de Comunidad van Madrid.
2 opmerkingen:
Jos, keep on walking, but you never wake alone! Geniet van je belevenissen. Het is hier 29 graden. En geef nooit toe aan zalig makend geel spul weersta de graving.
Groet van Henk, DTB II.
Boeiend verslag van een reis die ondanks de eenvoud (lopen, slaapplaats zoeken, eten, slapen, lopen ...) heel veel biedt, zoals de uitbundige viering van Pasen in deze, zo te lezen, nog steeds heel katholieke wereld. 't Zijn pittige afstanden die je loopt!
Met het weer heb je het geloof ik niet zo getroffen tot nu toe; de weerkaarten zagen er voor jou de laatste weken niet zo goed uit. Nu lijkt het wat beter.
O ja, lopen op kaart en kompas mag dan een beetje ouderwets zijn, maar het is ook wel weer wat authetieker, net als de klassieke zwartwit fotografie.
Hartelijke groet uit het hoge noorden.
Een reactie posten