Digi

In 2007 liep ik de Camino Frances en wat er sindsdien definitief veranderd is, is de voorbereiding, merk ik nu terwijl ik bezig ben.
Zoeken en boeken van goedkope vluchten, van een hotel voor de eerste nacht, stadsplattegronden, dienstregelingen van metro, bus en trein, routekaarten, de complete routebeschrijving in Word of PDF, beschikbaarheid van refugio's, forums met ervaringen van anderen: er is een digitale stortvloed van relevante informatie snel beschikbaar.
Zelfs het Seminario Menor in Santiago, wat ik me als een tamelijk groezelig verblijf herinner waar 's nachts de wind door de kapotte ruiten blies, heeft een flitsende website en je kunt er je bed digitaal reserveren.
Voor je het weet, ben je je meer aan het voorbereiden op je stoel voor de computer dan wandelend in het vrije veld.
Had ik vroeger een analoog fototoestel en was het inkopen, vervoeren en daarna ontwikkelen en afdrukken (deed ik zelf) van filmrolletjes een hele klus, nu ben ik definitief overgestapt op een digitale camera en imagetank wat de postproductiefase een stuk gemakkelijker maakt.
Ik sjouw nu wel 3 verschillende opladers mee. Een mp3-speler laat ik thuis en een GPS heb ik (nog?) niet. Ik loop de gele pijlen achterna (wel met een stappenteller) en voor de moeilijke situaties gaat er een kompas mee.

Caminho Portugues

Jawel, een nieuwe Camino. Woensdag (14-10-2009) vertrek ik naar Porto, blijf daar een dag en reis dan door naar Valenca. Uurtje wandelen, de grensrivier oversteken en de dag daarop begint de tocht pas echt. We gaan met zijn tweeën, mijn dochter Krista en ik. Het is voor mij nieuw om met iemand samen te lopen, maar ik verheug me er erg op. We doen het rustig aan, kleine etappes. We hebben alletwee niet getraind en mijn nieuwe rugzak heb ik nog niet aangehad.