Une chambre/ un lit

Ik loop van A naar B en regel intussen telefonisch mijn overnachting in C. De telefoonnummers staan in het routeboekje.
- Bonjour, je suis un pèlerin hollandais et je cherche une chambre/ un lit pour demain. C'est possible chez vous?
Tot nu toe gaat dat altijd goed.
Ik kom terecht in kale kloostercellen, historische panden, verwaarloosde gebouwen die hun bestemming kwijt zijn, benauwde kamers met stapelbedden, zolderkamers, riante cottages in de achtertuin en nog veel meer. Het is een bonte verzameling van refuge pèlerin, parochieel onderdak, gemeentelijke herberg,  accueil à domicile, b&b, chambre d'hôte, gîte d'etappe, religieuze instellingen en ander aanbod op de caminomarkt.

Vandaag ben ik in de gemeenteherberg van Châtelut-le-Marcheix, een ex-gendarmeriegebouw. Helaas heeft het niets weg van een ouderwets cachot. Het zijn twee kamers, de een met keukenblok en meubilair uit de kringloop, de ander met drie stapelbedden.
Twee Nederlandse fietsers waren het eerst en haalden de sleutel op bij Fréderique (telefoonnummer op de deur).  Rond zeven komt Frederique zelf om te zien wie er bijgekomen is, ze int 10 euro per persoon en zet stempels op het pelgrimspaspoort. Ze heeft haar gasten in al die tijd wel leren kennen. Ze verkoopt eten in blik en glas, maar alleen tegen contante betaling en er zit een hangslot op de voorraadkast.

Een aantal herbergen worden door regionale Jacobusverenigingen beheerd. Daar zit tussen vier uur 's middags en tien uur 's ochtends een vrijwilliger voor de pelgrims klaar. ' s Avonds bereidt hij een warme maaltijd en 's ochtends het ontbijt.
In Ainay-le-Chateau is dat Jean-Claude uit Canada.
Als ik er net ben, komt de buurman een mandje verse sla uit eigen tuin brengen, zoals elke dag. Hij drinkt een blikje bier en vertrekt. De sla gaat direct de vuilnisbak in, zoals elke dag, teveel werk om de slakken eruit te halen. Ik krijg sla en macaroni met gesmolten kaas uit de supermarkt.
Jean-Claude, een leeftijdgenoot van me, is ex-huisarts. Het is prettig om met zijn tweeën een tafelgesprek te voeren. Hij vertelt dat hij na zijn vervroegde pensionering een rugzak kocht en is gaan trekken. Nu is hij enkele maanden per jaar in Frankrijk, hij loopt dan stukken van een camino en is vrijwilliger in een paar herbergen. Hij heeft intussen een Franse vriendin.

Op een dag wacht ik op mijn eten in een restaurant met wifi en google naar mijn overnachting van de volgende dag. Verbijsterende resultaten!!! Pagina's sites met beschuldigingen dat het herberg-echtpaar een pedofiel netwerk leidt, een sekte voor ritueel misbruik. De herberg zou een nieuwe poging van het sinistere echtpaar zijn om intieme informatie van onschuldige mensen te krijgen waarmee hun internationale handlangers dan aan de slag gaan. Pelgrim, wordt geen slachtoffer! Barricadeer je deur en geef geen emailadres!
Met zoveel woeste paranoia gaat mijn verbijstering over in scepsis.
Welk drama er feitelijk ook achter steekt, deze speler moet zijn script eens evalueren.
De herberg voldoet aan alle pelgrimwensen, het echtpaar heb ik nauwelijks gezien, er wordt geen persoonlijke informatie genoteerd, dus de belasting tillen, dat zal wel kloppen.